- Mesajlar
- 970
Merhaba,
Bende biraz içinden geçtiğim yolu anlatayım.
Doğma büyüme İsyanbul’luyum. Karagümrük semti. Marmara mezunuyum.
2003’te Bitlis’te askerken atamaya başvurdum Tunceli Pertek’e atandım.
2 sene orada kaldım güzel günlerim oldu, eşimle tanıştım evlendim.
2006’da ilk tercihim İsyanbul Bahçelievler’e bir ticaret meslek lisesine atandım.
2019’a kadar 10 senesi de alan şefi olarak çalıştım.
Eşimde Bağcılar’da bir ilk okula atandı. Sonra Anadolu kadrosuna geçmek için önce bir meslek lisesine sonra da Güneşli’de bir Anadolu lisesine atandı.
Bu süreçte İsyanbul şartlarında biraz da destekle evimizi arabamızı aldık, ödedik. 2 kızımız oldu biri 10 diğeri 5 yaşında.
Gel gelelim İsyanbul’da şartlar değişmeye başladı. Veli, öğrenci, sokaktaki insan, mülteci derken biz kaçmaya karar verdik ama nereye?
Bayram tatilinde bayramlaşmayı yapıp başladık Çanakkale’den gezmeye. Balıkesir Aydın İzmir…
Her yeri başka güzel ama biz Urla’yı beğendik. Ben uzağa bile gitsem (motorum var) eşimin de puanına güvenip eş durumundan Urla’ya yaklaşırız diye düşünüyoruz. Geçen senelerin puanlarına bakarak kesin gözüyle baktığımız için ev bile baktık
Sonra listeler açıklandı. 2 İzmir (biri konak biri bergama başka yok.) tercihi yaptık. Altına da sigorta niyetine Muğla (Datça Bodrum), Antalya (ibradi) ve Çanakkale(Yenice). Not: son 2 tercihi sildik sonradan.
Neyse atamalar açıklandı. Bodrum Bitez’de bilişim lab’ı olmayan küçük bir okula atandım.
Önce burada yaşam nasıl diye geldik 15 gün yazlık tuttuk biraz alıcı gözüyle baktık beğendik.
Sonra eş durumu kontenjanlar açıldı. Eşimi merkeze, küçük kızımı onun yanına, büyük kızımı da buranın gözde okuluna verdim. (ev okula yakın olunca azıcık tuzlu (merak eden çok olur:3500)
Taşınma ayrı bir konu ama yazayım onu da madem coştuk bir kere:
“””2019 Ağustos'ta İsyanbul'dan Bodrum'a eş durumu istedik.
29 Ağustos gecesi (23:00'te) belli oldu.
30 Ağustos sabahı yola çıktım. Feribotta yer kalmamış osmangazi'den dolaştım, akşsam üzeri vardım.
31 Ağustos ev tuttum.
1 Eylül geri döndüm.
2 Eylül ev eşyasını kamyona yükledim, gittim ilişik kestim, gece yola çıktım.
3 Eylül sabah eve vardım, öğlene kamyon geldi. Evi yerleştirdik.
4 Eylül sabahı görev başı yaptım.”””
Neyse yazdım yazdım döktüm biraz içimi. Bu yollarda olan arkadaşlara feyz olur umarım.
Saygı ve sevgilerimle.
Yener Sönmez
Bende biraz içinden geçtiğim yolu anlatayım.
Doğma büyüme İsyanbul’luyum. Karagümrük semti. Marmara mezunuyum.
2003’te Bitlis’te askerken atamaya başvurdum Tunceli Pertek’e atandım.
2 sene orada kaldım güzel günlerim oldu, eşimle tanıştım evlendim.
2006’da ilk tercihim İsyanbul Bahçelievler’e bir ticaret meslek lisesine atandım.
2019’a kadar 10 senesi de alan şefi olarak çalıştım.
Eşimde Bağcılar’da bir ilk okula atandı. Sonra Anadolu kadrosuna geçmek için önce bir meslek lisesine sonra da Güneşli’de bir Anadolu lisesine atandı.
Bu süreçte İsyanbul şartlarında biraz da destekle evimizi arabamızı aldık, ödedik. 2 kızımız oldu biri 10 diğeri 5 yaşında.
Gel gelelim İsyanbul’da şartlar değişmeye başladı. Veli, öğrenci, sokaktaki insan, mülteci derken biz kaçmaya karar verdik ama nereye?
Bayram tatilinde bayramlaşmayı yapıp başladık Çanakkale’den gezmeye. Balıkesir Aydın İzmir…
Her yeri başka güzel ama biz Urla’yı beğendik. Ben uzağa bile gitsem (motorum var) eşimin de puanına güvenip eş durumundan Urla’ya yaklaşırız diye düşünüyoruz. Geçen senelerin puanlarına bakarak kesin gözüyle baktığımız için ev bile baktık
Sonra listeler açıklandı. 2 İzmir (biri konak biri bergama başka yok.) tercihi yaptık. Altına da sigorta niyetine Muğla (Datça Bodrum), Antalya (ibradi) ve Çanakkale(Yenice). Not: son 2 tercihi sildik sonradan.
Neyse atamalar açıklandı. Bodrum Bitez’de bilişim lab’ı olmayan küçük bir okula atandım.
Önce burada yaşam nasıl diye geldik 15 gün yazlık tuttuk biraz alıcı gözüyle baktık beğendik.
Sonra eş durumu kontenjanlar açıldı. Eşimi merkeze, küçük kızımı onun yanına, büyük kızımı da buranın gözde okuluna verdim. (ev okula yakın olunca azıcık tuzlu (merak eden çok olur:3500)
Taşınma ayrı bir konu ama yazayım onu da madem coştuk bir kere:
“””2019 Ağustos'ta İsyanbul'dan Bodrum'a eş durumu istedik.
29 Ağustos gecesi (23:00'te) belli oldu.
30 Ağustos sabahı yola çıktım. Feribotta yer kalmamış osmangazi'den dolaştım, akşsam üzeri vardım.
31 Ağustos ev tuttum.
1 Eylül geri döndüm.
2 Eylül ev eşyasını kamyona yükledim, gittim ilişik kestim, gece yola çıktım.
3 Eylül sabah eve vardım, öğlene kamyon geldi. Evi yerleştirdik.
4 Eylül sabahı görev başı yaptım.”””
Neyse yazdım yazdım döktüm biraz içimi. Bu yollarda olan arkadaşlara feyz olur umarım.
Saygı ve sevgilerimle.
Yener Sönmez
Son düzenleme:

Saglik hizmetlerine gelirsek devlet olanaklari gercekten iyi ama ozel hastane eksigi var. Eli ayagi duzgun 1 tane ozel hastane var o da kurumsal hastanelerden biri degil (Saglik demisken Aydin'in bitki ortusu cok zengin. Bu sebeple alerjisi olanlar dikkatli olmali. Esim ve 4 yasindaki oglum Aydin'a geldik geleli alerjiden mizdaripler). Egitim hizmetleri iyi, ozel okul imkanlari da gelismis devlet okullari da kendini gelistirmis. Ulasim rahat, otobana cikip İzmir'in gobegine neredeyse 1 saatte varilabiliyor. Fakat Aydin'in sehir ici kavsak duzenlemeleri cok vasat. Bu sebeple Aydin gibi cokta buyuk olmayan bir sehre gore trafik sıkışıklığı biraz fazla. Ozellikle mesai cikislarinda tek bir trafik isiginda 30 dk beklenebilir. Gunluk ihtiyaclarinizi karsilamaniz icin AVM ve bilindik markalarin bulundugu bir caddesi mevcut.
